Մտորումներ ընտրությունների նախաշեմին

Գործածողի Գնահատականը: / 2
ՎատԼավագույն 

Հինգշաբթի, 15 Մարտ 2012 13:45 Վերջին Թարմացում on Երկուշաբաթի, 02 Ապրիլ 2012 01:46 Գրել է Հովիկը

    «Իշխանություններին» արդյոք չի՞ անհանգստացնում այն հարցը, թե ինչու՞ հայ մարդը դրսում իր անհատականությունը դրսևորելով հասնում է այնպիսի տնտեսական ու կենսական մակարդակի, որ օգտակար է լինում իր ընտանիքին, ինչու չէ, նաև իր հայրենիքին(դրամահավաքներ, փառատոններ), իսկ իր երկրում հանապազօրյա հաց վաստակելու համար նույնիսկ հայ տղամարդը համաձայնվում է կնոջ կամ աղջկա Թուրքիա մեկնելուն իսկ ինքն էլ մղձավանջային ծանր վիճակում հայտնվում է հոգեբուժարանում կամ սրտի հետ կապված խնդիրներով՝ հիվանդանոցում:

«Մեր գործը չէ». զարգացու՞մ, թե՞ այլասերում

Գործածողի Գնահատականը: / 2
ՎատԼավագույն 

Երկուշաբաթի, 10 Հոկտեմբեր 2011 06:32 Վերջին Թարմացում on Երկուշաբաթի, 10 Հոկտեմբեր 2011 17:37 Գրել է Աշոտ Կարապետյանը

Գողին դատում են ոչ թե գողության, այլ բռնվելու համար

Հազարավոր բարոյագիտական գրքեր են գրվել, բայց ես չեմ հենվելու որևէ հեղինակության կարծիքի կամ տեսակետի վրա: Ներկայացնոմ եմ շարքային հայ մարդու մտորումները վերջին տարիներին մեր հասարակության համար հրատապ մի խնդրի շուրջ: Մտորումների առիթ հանդիսացավ վերջերս քննարկվող մի փաստ. ամուսնացած կնոջ դավաճանությունը:

Քսան տարի առաջ, համոզված եմ, հասարակության վերաբերմունքը միանշանակ կլիներ: Ի՞նչն է հիմա փոխվել. զարգացել՞ ենք, թե՞…

Այդ ակնհայտորեն անբարոյական կնոջը պաշտպանողների մի մասը աղանդավորական մոլեռանդությամբ խոսում են Հիսուսի բառերով. «Թող առաջին քարը նետի անմեղը»՝ ենթադրելով, որ անմեղներ չկան: Նրանց երեսպաշտությունը բացահայտում է Հիսուսի հիմնական պատվիրաններից մեկի՝ «Մի շնանար», անտեսումը: Հանրահայտ փաստ է, անբարոյականը միշտ փորձում է արդարանալ «բոլորն էլ անում են», այսինքն բոլորն էլ անբարոյական են, պնդումով: Պարոն և տիկին շնացողներ, ինչու՞ եք ձեր փչացածությունը փաթաթում հասարակության վզին, բոլորին ձեր արշինով մի չափեք: